Léon Internationaal

De ontwikkeling van Léon in het buitenland

Rudy Vanlancker, de vijfde van deze naam, die op dit ogenblik al 32 jaar waakt over de lotsbestemmingen van het Brusselse familiebedrijf, gaf de aanzet voor de ontwikkeling buiten België.

Met een diploma van de Hotelschool in Namen zorgde hij ervoor dat zijn Brusselse restaurant een leader werd onder de Belgische restaurants; maar hij wilde ook het restaurantconcept “Mosselen met frieten” exporteren.

“Frituur LEON 1893” in Brussel is namelijk het grootste restaurant van het land in termen van omzet, aantal klanten en aantal personeelsleden. Verder is dit het enige Belgische restaurant dat een vakbondsvertegenwoordiging heeft in zijn Raad van Bestuur.

In 1980 begint hij er dan ook van te dromen om het “Brusselse model” elders te recreëren. Hij schrijft een “Bijbel”, een soort typehandleiding voor de uitbating van LEON, en gaat op zoek naar restaurantpartners die hem mogelijk kunnen helpen bij zijn avontuur.

Die staan evenwel wat “huiverig” tegenover de kansen op succes van een dergelijk avontuur.

Alleen financiers en brouwers zijn geïnteresseerd, maar alleen in de USA, en Rudy Vanlancker voelt dat het daarvoor nog te vroeg is, zeker na het falen in New York van een andere Brusselse bekende…
Laten we even 30 jaar teruggaan, en zien hoe het er toen aan toeging. Het was een tijd waarin “Themarestaurants” nog in de kinderschoenen stonden, zelfs in Parijs.

Na de opening van een “Pilootrestaurant” met onafhankelijke partners in het Bruparck in Brussel, gooit hij zich in juli 1989 in het avontuur en opent het restaurant Léon in Parijs, Place de la République.

De formule slaat onmiddellijk aan, maar voor succes op langere termijn moet het concept nog meer op Parijs worden afgestemd. Een te grote onbuigzaamheid zou de start van het concept schaden.

Daarom werden de “grote” Belgische mosselen vervangen door kleinere die meer lijken op de mosselen van Bouchot die onze Franse vrienden beter kennen. Hetzelfde voor de frieten, want in België serveren wij grote frieten die naar aardappelen smaken, maar in Frankrijk houden ze meer van dunne frietjes … nog enkele aanpassingen wat de bieren en de inrichting betreft, en het commerciële succes is verzekerd, het overstijgt zelfs de stoutste verwachtingen.

Maar LEON is ook en vooral een echte Belgische brasserie waar het volledige gastronomische menu van het land op tafel komt.
Om deze uitdaging aan te kunnen, hebben we ons toegelegd op een sterke en coherente communicatie die garant staat voor succes. De elementen die het succes van LEON verzekeren, moeten in alle restaurants terug te vinden zijn.

Zie de site van Léon in Frankrijk.

Er wordt bijzondere aandacht besteed aan de opleiding van het personeel.

Daartoe werd een opleidingsschool LEON DE BRUXELLES opgericht. Men leert er alle keukenbereidingen, maar ook alles over de geschiedenis van de familie en de Brusselse mentaliteit. Zelfs een cursus Brusselse humor staat op het programma!

Voor LEON draait alles rond de positieve kant van deze humor van en over Belgen, met Coluche als een van de beste vertegenwoordigers.
Elke maand worden er in Nederland mosselvangsten georganiseerd met klanten, leveranciers, managers, enz … zodat iedereen een beter idee krijgt van dit weinig gekende product.
Op bijna 22 jaar worden er meer dan 70 restaurants geopend in Frankrijk, met als hoogtepunt in 1992 de opening van LEON des Champs Elysées …
Bij die gelegenheid ging de familie Brel ermee akkoord om uit vriendschap voor LEON de naam Brel te verbinden met de openingsfestiviteiten met bijvoorbeeld een CD in een genummerde beperkte oplage van 3000 exemplaren voor de genodigden van de openingsavond. Nooit eerder was de naam Brel verbonden met een commerciële onderneming.
In 1993 besluit Rudy Vanlancker een “sologebouw” te creëren wat LEON de mogelijkheid geeft om zich te vestigen in de Parijse periferie en daarna verder in de Franse provincies … ook daar is het succes op de afspraak.

Succes verzekerd, en Léon France is nu sinds 1997 een volledig zelfstandige onderneming.

Rudy Vanlancker wil het bedrijf van zijn grootouders internationale uitstraling geven en besluit het beheer ervan toe te vertrouwen aan beroepsmensen die beschikken over de financiële middelen, maar ook over de menselijke en beroepskwalificaties die noodzakelijk zijn voor een doorgedreven ontwikkeling.

Deze onderneming krijgt een beursnotering op de tweede Franse markt en is elk jaar goed voor bijna 5.000.000 klanten en een omzet van +/- 120.000.000 Euro op de Franse markt alleen al.

Er bestaat ook een filiaal van LEON de BRUXELLES in Frankrijk en hij bereidt zich er op middellange termijn op voor om het avontuur voort te zetten buiten Frankrijk en België.
Na Brussel en Parijs openen we op 19 januari 2012 de deuren in de Engelse hoofdstand, Londen.

Als u dus op bezoek bent bij onze Engelse vrienden, dan moet u zeker 24 Cambridge Circus aandoen, tegenover het “Palace Theatre”
Dit allerbelangrijkste evenement opent de deur naar een nog grotere internationale ontwikkeling, in de eerste plaats in Europa: Italië, Spanje, Duitsland, Nederland, …
De ontwikkeling van LEON in het buitenland betekent voor alles ook de export van het Belgische restaurantconcept, met zijn ambiance, zijn sfeer en een knipoog naar de grote Brel die voorstelde: “Puis on ira manger des moules et puis des frites, des frites et puis des moules, et du vin de Moselle, Viens Jef… Viens…” (c. 1964 Pouchenel Editeur)
Vandaag geniet Léon de Bruxelles een internationale bekendheid; het moederhuis in Brussel beslaat 9 gebouwen waar de Belgische keuken in België een nooit eerder gezien succes met een in de wereld ongeëvenaarde faam kent.

De culinaire traditie van vijf generaties wordt dus voortgezet.

Voor meer informatie, gelieve contact op te nemen met Rudy Vanlancker.

 

inter1